Bazen unutmak için yazarız sürekli yazarız hiç durmadan, sıradanlaştırmak şeffaflaştırmak için, bunu yaparken yazdığımız her ne ise aslında o çoktan bir parçamız olmuştur.Geçmişten kalan ellerindeki kesikler, omuzlarındaki kahverengi güneş lekeleri gibi, bize aitlerdir artık bakmadıkça hatırlamayız bile orada olduklarını, sanki doğumunla var olan bir parçanmış gibi.Bilmiyorum kaçınız ellerindeki kesikleri özlüyor ya da omuzunda çıkan güneş lekelerini.Ben ne zaman onu unutmak için çizmeye başlasam avucumdaki pürüzsüz kesiği özlüyorum.
uzun düşünemdim okurken...Eline sağlık